Od momentu wprowadzenia oleju bezpośrednio do komory sprężania nastąpiło systematyczne zastępowanie sprężarek tłokowych sprężarkami śrubowymi. Przyczyną tego zjawiska są pozytywne cechy pracy sprężarek śrubowych, które charakteryzują się:

Praktycznie bezwibracyjna pracą, a więc nie wymagają fundamentów

Nie występuje pulsacja w przewodach ssawnych i tłocznych

Sprężarka śrubowa zbudowana jest z niewielkiej liczby ruchomych części, nie ma również zaworów roboczych dzięki czemu okres jej użytkowania jest bardzo długi, przy czym zakres obsługi jest minimalny (praca praktycznie bezobsługowa), a sprężarka wymaga niewielkiego nakładu prac serwisowych

W jednostopniowej śrubie uzyskuje się wysoki stopień sprężania do 13 bar (w niektórych wykonaniach do 15 bar)

Sprężarka posiada zwartą konstrukcję i, która powoduje że maszyny te są wielokrotnie mniejsze, w porównaniu ze sprężarkami tłokowymi o tej samej wydajności

Dopuszczalny szeroki zakres obrotów (700 – 15000) co daje szerokie możliwości regulacji wydajności w zależności od indywidualnych zapotrzebowań - bardzo dobre efekty ekonomiczne uzyskuje się przy zastosowaniu do zasilania napędowego silnika elektrycznego przetwornika częstotliwości.

    W porównaniu ze sprężarkami tłokowymi wytwarzanie sprężarek śrubowych, szczególnie stopnia sprężania wiąże się z wyższymi kosztami, a zespoły śrubowe śrubowe, wyposażone w rozbudowany systemem olejowy muszą być wyposażone w wysokiej klasy urządzenia sterujące kontrolne i zabezpieczające. Sprężarki śrubowe wymagają w związku z tym specjalistycznej obsługi serwisowej.

    Nie przeszkodziło to ekspansji sprężarek śrubowych, które prawie całkowicie wyparły z użytkowania sprężarki tłokowe. Sprężarki tłokowe są zazwyczaj stosowane tylko w układach specjalnych (np. w wysokociśnieniowych zestawach do rozdmuchiwania butelek PET)